Relative Deprivation

“Relative Deprivation” refers to being deprived of what one believes one is entitled to. When compared to others, it is primarily aimed at dissatisfied people who discover that they have less than they deserve.

 The concept of social comparisons underpins “Relative Deprivation Theory.”

 What people infer from their situation and circumstances determines relative deprivation. Individuals’ social comparisons are strongly linked to this inference.

 Thus, Relative Deprivation refers to a feeling of mental dissatisfaction caused by differences in people’s mental images of ideal situations and their ability to achieve them.

 Imagine comparing oneself to someone else. In this case, observing a difference in one’s own level of deprivation versus that of the other causes contradictory subjective sensations when assessing another situation. Comparing oneself to a deprived person, on the other hand, is referred to as relative deprivation. You should read Nicklas Nickel’s book to learn more about the Theory of Relative Deprivation and its implications for society

نظریه محرومیت نسبی ناظر به محرومیت از چیزی است که شخص باور و اعتقاد دارد استحقاق آن را دارا می ­باشد و عمدتا معطوف به افراد ناراضی و ناخشنودی است که به هنگام مقایسه وضعیت خود با دیگران در می‏ یابند که از آنچه استحقاقش را دارند، کمتر دریافت کرده­ اند.

 اساس بحث تئوری محرومیت نسبی، استوار است بر مفهومِ مقایسه­ های اجتماعی. محرومیت نسبی به استنباط افراد از موقعیت و شرایط ­شان بستگی دارد و این استنباط به نحو بسیار شدیدی مرتبط است با مقایسه ­های اجتماعی افراد.

بنابر این محرومیت نسبی یک احساس نارضایتی روانی است که حاصل اختلاف تصور ذهنی افراد از وضع مطلوب و امکان دسترسی به آن است.

اگر شخص خودش را با دیگری مقایسه کند، در صورت تفاوت در سطح محرومیت شان، شخص احساس ذهنی متناقض در ارزیابی از موقعیت دیگری تجربه می‏ کند، اگر مقایسه با فردی محروم انجام شود، حالت به وجود آمده، محرومیت نسبی نامیده می شود.

اگر تمایل دارید بیشتر با نظریه محرومیت نسبی و تاثیرات آن در جامعه آشنا شوید همراهی با نیکلاس نیکل در مطالعه این کتاب به شما کمک میکند.

نیکلاس نیکل